قبادی را فراموش کن.نوشته ای کوتاه درباره ی فیلم کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد"در مجله ی پالاپال

این بی انصافی ست که در نگاه نخست ،معنا را فدای شکل - آن هم در تکثری ناهمگون(به تعبیر اندیشمندان مطالعات فرهنگی)-کنیم.آنجا که معنا، نمای نهایی اثر را در بر می گیرد و به تعبیر" رولان بارت" توازن حضور ایفل در پاریس بر هم می خورد و جزییت قطعی و ساختار ساختمانی آن در برابر دید تماشاگر به حضوری منفعل و دست چندم تبدیل می شود. یقینن در سینما این امر نمی تواند علی السویه باشد چرا که پس از سینمای صامت و به بازی گرفتن صدا ،دیگر تصورِ تصویر بدون صوت اگر چه نه ناممکن که بسی ناپسند می آید.با این حال صوت در مقام دیالوگ و صوت در معنای موسیقییایی ،جدای از تعاریف فنی متفاوت،کارکرد معنایی و ساختاری دیگرگونه از یکدیگر دارند.از این روی حضور موسیقی در سینما نه فقط در مقام یک بستر سمعی، بلکه به عنوان یکی از ارکان ساختاری کار، چیزی بیش از یک" مهم" است.موسیقی در "کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد" نه به عنوان یک امر ثانوی و نه حتی یک"مهم" که به صورت یک امر ذاتی حضور دارد.درواقع تصویر تقدمی بر آنچه که موسیقی این اثر می دانیم ندارد.اما با این حال ما با یک فیلم موزیکال روبرو نمی شویم.با این توضیح این پرسش می تواند طبیعی باشد که آیا قبادی با بکار گیری حجم وسیعی از برش های سریع واستنادی بر مبنای یک روایت ساده ولی قابل تاویل، کاری سینمایی انجام داد یا مخاطب را با کولاژی از تصویر ، متن و موسیقی رها کرد تا خمیر اصلی کار در ذهن مخاطبِ ناشناخته پخته شود؟در واقع آیا ما تنها با یک کلییت تعریف شده روبرو شدیم یا یک متکثر پیچ و مهره دار؟
من فکر می کنم که قبادی یک سینماگر تیز هوش است و البته آنقدر تیزهوش که حتی در جهت چفت شدن چند مترادف و از بیمِ نادیده گرفته شدن جزء، ساختار کلی را جراحی کند ومسئولیت توجیح امر را از سر خویش به مثابه ی دانای کل و کسی که گرداننده ی کار است خارج و همه ی عوامل را حتی گاهن جبرن به بازی بگیرد.از همین روی از ابتدا با حضور مبهم خود ، بر خلاف هیچکاک ،نیست که باشد ،بلکه می اید که رفتن خویش را اعلام کند. از آن پس با ذهن نادانستگی باید تخیل کنیم که این مجموعه ی تصویری- صوتی قرار نیست شکل های کلیشه ای و پیرنگ های دم دستی سینمای فارسی را دنبال کندو در ادامه می بینیم که کار از حد یک اثر خبری می گذرد. پس گرداننده ی کار یا همان کارگردان را فراموش می کنیم و این دیگر تخیل نمی خواهد، زیرا اتفاق می افتد.از ابتدا تکلیف مشخص است. بازیگران نباید بازی کنند .پس آیا این یک مستند است؟آری و نه.قدرت دکوپاژ آنچنان به یاری مجموعه می شتابد که مرز میان داستان از نگاه سنتی و روایت یک امر واقع،درهم تنیده می شود و هرکس در نقش جزیی خویش ،کاراکتر یک طیف کلی را به تصویر می کشد. گاه نابینایانی را می بینیم که بی هدف به ناکجااباد سفر می کنند و قرار است در مسخی کافکایی ماهیت سگی تحمیل شده ی خویش ، که به قول نادر "2 ملیون هم نمی ارزد" وبه شدت هم طنز-دردآلود است را فراموش کنند.گاو هایی را می بینیم که توان شنیدن چیزی جز آن که دیده و شنیده اند را ندارند و ضعف می کنند. مولفانی که در راه و به امید پرواری شدن گاوانی اینچنینی به هپاتیت هم مبتلا می شوند و نادر می خندد،چرا که قرار است به زودی تمام دردهای خویش را بالا بیاورد و به تهوعی جنون آمیز برسد.نا امیدی و دلهره ی "نشدن" در تمام زوایای کسانی که در کار"شدن" هستند وجود دارد ،اما آنقدر که دلیلی برای نترسیدن نیست ،دیگر مرزی نیز نمانده است تا ترس، توجیحی برای ماندن باشد.قبادی البته با زیرکی هرچه تمام تر سطح فکری،رفتاری و فرهنگی طیف های عامل را نیز به تصویر- و گاهن با ابزاری کردن خودشان -به سخره کشیده است.از همین روی به راحتی می توان از مشت های معرفی شده خروار غایب را حدس زد.او اجازه می دهد تا مولفه های کل دارای تشخص باشند و گاهن خطر ژورنالیستی بودن را به جان می خرد اما به آن تن در نمی دهد.اگر عدم حضور سکانس های آن چنانی و هالیوودی را به شرایط خاص ساخت فیلم ببخشاییم،با جرات می توان از برش های به جا و عمومن تعلیقی کار(همچون صحنه ی ربوده شدن سگ ِ نگار توسط اشخاص ناشناس !)تقدیر کرد.آنچه که این مجموعه را دوست داشتنی می نمایاند،نه بازی چشمگیر بازیگران که "خود بودن" و"طبیعی بودن" کاراکتر ها ست.یقینن در فرصت و مجالی مناسب اهل فن می توانند به بسیاری دیگر از جنبه ها و نشانه های این اثر(همچون کارکرد طنز و ایجاد یک پارادوکس طبیعی با جدیت شرایطی سخت) بپردازند. اما گمام می کنم این کوتاه نظر کلی من درباره (کسی از گربه های ایرانی خبر ندارد) را بیان کرده باشد.
شاهین نجفی
لینک مجله:
http://palapal.net/magazine/46-two/80-palapal-two.html

ویدئوی "شاعر تمام شده" کاری از گروه "اثر انگشت"

سال خون .اسم آلبوم جدید رپ

در نظرسنجی نهایی در فیسبوک "سال خون" به عنوان اسم آلبوم انتخاب شد
ما شرررریم
http://www.facebook.com/pages/Shahin-najafi/50043108173

مرحله ی دوم نظر سنجی درباره ی اسم آلبوم جدید رپ (در فیسبوک)

دوستان سلام
در طول و عرض 2 روز بیش از صد اسم و اصطلاح و ترکیب های مختلف برای ما ارسال شده است.بعضی از عنوان ها را من به یک ترکیب جدید تبدیل کرده ام تا ازصورت یک اسم عام بیرون بیاید..تعدادی از این اسامی تکراری بودند.تعدادی در حد فیلم فارسی های کمدی مرسوم در ایران هستند .بعضیها خیلی لطیفند و بعضیها به قول گیلکها خاریجکی(خیلی خارجی) هستند.بعضیها به شعار شباهت دارند.تعدادی خیلی عمومی هستند و چیز جدیدی نیستند.ولی این نفس یک رای گیری ست و هر کس با هر پیشنهادی جلو می اید و جالب هم است.تا اینجا از همه عزیزانی که نظرشان را گفتند تشکر می کنم. به هر ترتیب مجبوریم در نهایت تنها تعدادی از این عناوین را انتخاب کنیم.برای اینکه سر درگم نشویم ونظرات پراکنده نباشند از این پس فقط در صفحه فان پیج در فیسبوک کار را ادامه می دهیم.از میان 28 عنوانی که آنجا درج شده ،یکی را انتخاب کنید و تنها شماره ی مربوط به ان را در کامنت خود درج کنید. پیشنهاد می کنم که کامنتهای دیگر را نگاه نکنید تا ناخودآگاه تحت تاثیر رای دیگران قرار نگیرید.من فکر می کنم که در موسیقی ایرانی این اولین بار است که اسم یک آلبوم را نهایتن مخاطبان آن انتخاب می کنند.این شراکت کاری یقینن شروع حرکتی جدید در موسیقی ایرانی خواهد بود.ما 2 روز به رای گیری ادامه می دهیم و در نهایت عنوان هایی که بیشترین رای را آورده باشند به مرحله بعدی می روند. انتخاب شدن اسم آلبوم بخشی بزرگی از مشغله ی ذهنی مرا برطرف می کند. دقت کنید.این آلبوم شماست
لینک فان پیج در فیسبوک:
http://www.facebook.com/album.php?profile=1&id=50043108173#!/pages/Shahin-najafi/50043108173

بی مقدمه درباره ی آلبوم...

بی مقدمه باید عرض کنم که
ما تصمیم داشتیم آلبوم جدید کاری مشترک باشد از آثار هنرمندان جوان و کمتر شناخته شده که به هر دلیلی آثارشان به خوبی شنیده نشده است و با استعداد هستند و درست و قوی کار می کنند. حدود 30 کار از بیش از 20 هنرمند به دست ما رسید که از میان آنها تا الان تنها 2 کار انتخاب شده اند.هماهنگ نبودن با ریتم،ضعف در ترانه ها،کپی بودن آهنگ ها چند دلیل مهم برای عدم انتخاب اهنگ ها بود. اما در نظر داریم تا در آینده با تاسیس یک وب سایت موسیقی ، اقدام به انتشار این کارها در فضای مجازی بنماییم.
قسمت اعظم کارهای ضبط آلبوم، تمام شده است و تنها درگیر 3 کار هستیم .آلبوم دارای 10 تراک خواهد بود که 2 تراک از آن را تا امروز شنیده اید. یعنی "برادر بر دار" و "وای کشته مارو".بقیه کارهایی جدید هستند.تمامی کارها در سبک رپ می باشند
حال من تصمیم گرفته ام که نامگذاری آلبوم را به عهده ی مخاطبان بگذارم .باید توضیح کوتاهی عرض کنم. این آلبوم بر خلاف ایلوسیون عمومن غمگین نیست و در موسیقی آن از سازبندی ارکسترال استفاده نشده است. فضای ملودیک،هارمونیک کارها عمومن شرقی هستند و آمیزه ای از سازهای شرقی در کنار تعدادی ساز کلاسیک به همراه سینتی و بر مبنای اسلوب هیپ هاپ
. لحن ترانه ها شاید از یک جهت به مجموعه ی ما مرد نیستیم شباهت داشته باشد ولی قرار بر این نیست که ما خودمان را تکرار کنیم و موضوعات این آلبوم تنوع خاص خودش را نیز دارد .در نتیجه در نوع خواندن و فرم ترانه ها یقینن تفاوت هایی احساس می شود.مضمون ترانه ها از به طنز کشیدن سیاسیون و حکما و حکام و علما و عشاق و خودم و پدرم و هتک حرمت آگاهانه ی تابو ها به ساده ترین و صریح ترین شکل آغاز می شود تا عاشقانه ها و توصیف مسائل روزمره ی زندگی و شخصی و گاهی امید و گاهی خستگی و غیره و ذلک.حالا من حنجره ام پاره بشود و بگویم که موسیقی سیاسی نداریم و این اصطلاح اشتباه است باز هم می گویند :فلانی سیاسی می خونه.من نمی فهمم این تقسیم بندی را چه کسی آفریده .شاید اینقدر نشنیده ایم ناگزیریم روی این نوع حرف زدن اسم بگذاریم که به این ترتیب سیاسی ترین خواننده ی رپ رپر های غربی هستند.بگذریم.
نام آلبوم باید تک باشد. یعنی وقتی در اینترنت سرچ می کنید نباید چیز مشخصی پیدا کنید.دقت کنید که ایلوسیون تا پیش از آن به هیچ عنوان در گوگل به شکل فارسی به درستی پیدا نمی شد و الان هم هر چه هست پیرامون آلبوم ایلوسیون است.اسم ترجیحن کوتاه باشد و اثرگذار و به راحتی به یاد بماند. نام آلبوم لازم نیست قلمبه باشد.شعر نباشد. کافی ست توان تفسیر و تعبیر و تاویل و تبدیل شدن اش زیاد باشد.از یک جمله یا کلمه ی محاوره گرفته تا اسمی محلی یا حتی یک فحش با مسما که همچین می چسبد به جان آدمی.
فکر می کنم اینطور خوب باشد که تعدادی اسم را انتخاب کنیم و بعد مرحله به مرحله به رای بگذاریم ودر نهایت یکی را انتخاب کنیم
طبیعتن اسمی که شما پیشنهاد می کنید متاثر از احساس و درک تان نسبت به کارهای گذشته و شخص من و کل این مجموعه است که بد هم نیست .فقط کافی ست که بترکاند
ارادتمند همیشگی
ما شرررریم
شاهین نجفی
اسم ها را یا در همین وبلاگ ویا در فیسبوک بگذارید . به صورت خصوصی ایمیل نکنید .زیرا همه باید ببینند